ต้นอ้อย

 

ชื่อทางพฤกษศาสตร์ :  Saccharum  Offlcinarum
วงศ์  : GRAMINEAR
ชื่อที่เรียก  : ทั่วๆไปเรียก  อ้อย
ลักษณะ  :   ต้นอ้อย  เป็นไม้ล้มลุกจำพวกต้นอ้อ  ต้นแขม  ลำต้นเป็นปล้องๆ
               มีข้อขั้นระหว่างปล้อง  เนื้อไม้ตรงปล้องอ่อนกว่าเนื้อไม้ตรงข้อ  มีตาอยู่
               ที่ข้อ 2  ข้างสลับกัน  เราบีบเอาน้ำตาลได้จากเนื้อไม้ตรงปล้องได้น้ำตาล
                    มากกว่าตรงข้อ  เปลือกต้นมีสีเหลือง  มีรสขมหวาน  ลำต้นสูงประมาณ
                    6-7  ฟุต  ใบเล็กยาวเรียวแหลม  ดอกออกเป็นฝอยคล้ายดอกข้าวฟ่าง
ประโยชน์  :  ต้นอ้อยใช้ในงานมงคล  และใช้ในพิธีแต่งงานตามพิธีของจีนหมายถึง สูง
                   ให้มีความยั่งยืน  น้ำในลำต้นที่ปล้องซึ่งบีบคั้นออกมาได้มีรสหวาน  นำมา
                    เคี่ยวทำเป็นน้ำตาลอ้อย
การเจริญเติบโต  :  ปลูกขึ้นในดินทั่วประเทศไทย  ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ
สรรพคุณ  :  น้ำอ้อย  รับประทานแก้เสมหะ  หืดไอ  แก้นิ่ว  แก้ขัดเบา  แก้ช้ำรั่ว
                   บำรุงธาตุน้ำ  ทำให้เกิดกำลัง  ทำให้เกิดน้ำมูตร