ต้นปรง
ชื่อทางพฤกษศาตร์
: Cycas Siamensis
วงศ์ : CYCADACEAE
ชื่อที่เรียก :
ในไทยทั่วๆ ไปเรียก ปรง,
ปรงป่า
ทางพายัพเรียกมะพร้าวเต่า
ลักษณะ :
เป็นไม้พุ่มล้มลุกลงหัวใหญ่
ก้านใบกลมแข็ง ยาวราว 2
ฟุตเศษๆ
ใบออกเป็น 2
ข้างเป็นคู่ๆ
กันไปตลอดก้าน
คล้ายกระดูกงู ใบเล็ก
แหลมยาวและแข็ง ยาวราว
3 นิ้วฟุต ต้นเตี้ยแจ้
แบบเป็นพุ่มศีรษะโต
กิ่งก้านงอกงาม
เจริญจากศีรษะงามน่าดูทีเดียว
มีดอกที่ยอดขกงต้นสวยน่าดุ
การเจริญเติบโต :
มีขึ้นตามป่าโปร่ง
ป่าแดง
ที่แห้งแล้งเชิงเขา
มีมากทางภาคเหนือ ตาม
บ้านและวัดก็มีปลูกกัน
เพราะเอามาใช้ทำพวงหรีดได้ดี
ต้นปรงเป็นต้นไม้
ที่ทนทานต่อดินฟ้าอากาศ
อาศัยแต่น้ำค้างก็เจริญเติบโตได้
ขยายพันธุ์ด้วย
การแยกหน่อ
ประโยชน์ :
เอาใบมาทำพวงหรีด ใช้ใบ
2
ก้านโด้งเข้าหากันจะเป็นวงโค้งงามใบก็แข็ง
ทนทาน
ดีมาก
ปลูกไว้เป็นไม้ประดับบ้านใส่กระถางก็งามน่าดูทีเดียว
สรรพคุณ : ดอกมีรสเผ็ด
บำรุงร่างกายให้สมบูรณ์
แก้ลมดีและเสมหะพิการ
บำรุงธาตุ หัว นำมา
ฝนปรุงกับสุรา แก้ฟกบวม
รักษาแผลเรื้อรัง
แก้แผลกาย
ใช้เป็นยาสมานแผลได้ดีมาก
ปรงนี้ นำมาทำเป็นยา
ใช้ทาแผลที่อักเสบ
หรือใช้ดูดหนองฝีและดับพิษ
ชาวป่าทางภาค
เหนือนิยมใช้กันมาก
